متصوفهء ايران در قرن هشتم هجرى است . سال ولادتش بتحقيقق معلوم نيست ليكن چون جامى « 1 » و خواند مير « 2 » هردو نوشته‌اند كه در شصت سالگى بسال 809 فوت كرده است پس سال ولادت او مصادف بود با 749 هجرى . مولد او را روستاى « امند » از بلوك « رود قات » تبريز نوشته‌اند و بعضى مانند هدايت زادگاهش را قريهء نائين دانسته‌اند چنان كه مرقد او را نيز برخى در محلّهء سرخاب تبريز و بعضى در اصطهبانات فارس « 3 » گفته‌اند . وى در اشعار خود « مغربى » تخلص مىكرد و در سبب اتخاذ اين تخلص نوشته‌اند كه : « مىگويند كه در بعضى سياحات بديار مغرب رسيده است و در آنجا از دست يكى از مشايخ كه نسبت وى بشيخ بزرگوار شيخ محيى الدين بن العربى قدّس اللّه تعالى روحه مىرسيده است خرقه پوشيده » « 4 » و اين انتساب سبب شهرتش بمغربى گرديده است ، و اين معنى را تقريبا

--> - از صفحهء پيش * مرآة الخيال ص 59 * بهارستان سخن ص 349 - 351 * نفحات الانس 613 - 614 * حبيب السير ج 3 ص 549 * طرائق الحقايق ج 2 ص 308 ، ايضا ج 2 ص 99 * ريحانة الادب تأليف ميرزا محمد على مدرس تبريزى ج 4 ص 53 - 54 * لطائف الطوائف ص 229 - 230 * از سعدى تا جامى ( ترجمهء ج 3 تاريخ ادبيات برون ) ص 444 - 457 * مجمع الفصحا ج 2 ص 30 * هفت اقليم امين احمد رازى در ذيل تبريز ، آتشكده آذر و غيره ( 1 ) - نفحات الانس ص 614 ( 2 ) - حبيب السير ج 3 ص 549 ( 3 ) - مجمع الفصحا ج 2 ص 30 ( 4 ) - نفحات الانس ص 613